Ko-ryu in Nederland         

 

Welkom op de Okinawa kobudo page van de Ogami Dojo van Yugenbudo Shinkokai, te Arnhem en Apeldoorn, Gelderland. Wij zijn een genootschap die zich bezighoud met meerdere Vechtsporten/Vechtkunsten. Zoals Iaido (Muso Shinden Eishin Ryu), Okinawa Kobudo / Kobujutsu en Kenjutsu (Japans zwaardvechten volgens de Tenshin Shoden Katori Shinto Ryu ook wel bekend als de Katori Shinto Ryu).

 

 

 

 

Voor direct toegang tot de hoofdpagina, klik op home!! 

 

 

                       Okinawa kobudo

 

De naam zegt het al, Kobudo (oude wapenkunst) heeft zijn roots net als Karate in Okinawa liggen.

In vroeger dagen waren Kobudo en Karate totaal met elkaar verweven. Men leerde op de Ryukyu eilanden vechten met lege handen (Karate) als wel leerde men ook met één of meerdere wapens omgaan. Ondanks dat het Karate in Japan een vogelvlucht nam. Werd het wapengedeelte minder warm ontvangen. Dit kwam omdat de japanners al een erg groot wapensysteem hadden. Dit zijn de Budo en Bu-jutsu vormen. Vandaag de dag zie je dan ook enkel Karate (met misschien een klein beetje Kobudo), of Kobudo (Met hier en daar wat Karate technieken.) In de Yugen-ryu ligt in eerste instantie de concentratie op de ,ooit bijna verloren gewaande, wapenkunde. Maar het Kara-te komt ook uitgebreid aan bod.

 

   

shinken taira. grondlegger van het hedendaags kobudo

 

Alle wapens in Okinawa vallen eigenlijk onder de Hiden Buki (verborgen wapens)

Dat komt omdat de wapens in hun natuurlijke omgeving niet als wapens te herkennen waren. Dit was nodig omdat de japanners na het bezetten van Okinawa het dragen van wapens verboden. Alle wapens waren dan ook tegelijkertijd gewone werktuigen, welke boeren en vissers dagelijks gebruikten.

 

Voor meer informatie over deze zeer dynamische krijgskunst, of om je aan te melden kan je contact opnemen via: vh.arnold@planet.nl

06-45372528

 

 


 

Okinawa kobudo wapens

 

 

 


Bo-jutsu

 

De Rokushakubo is een staf van 1.82m deze specifieke maat dankt zijn oorsprong aan de vaststaande maten van paleispoorten. Poortwachters hadden in het feodale Japan een stok achter de deur staan die gebruikt werd om meerdere personen tegelijk uit de poort te duwen. deze stok diende iets kleiner te zijn dan de breedte van de poort. Vandaar de vastgestelde maat 1.82m.

Aangezien de gemiddelde Japanner kleiner is als 1.82m, is dit ook de standaardmaat geworden voor de buki bo (vechtstaf). De westerse mens die gemiddeld wat groter is, dient zijn bo verhoudingsgewijs aan te passen aan zijn lengte. De volgende handleiding is hiervoor gangbaar; de bo dient 1 tot 2 handbreedtes hoger te zijn dan de beoefenaar.

Kata:

  • Seme kata

  • Sakugawa no sho

  • Sakugawa no dai

  • Sakugawa no dei

  • Cho-oun no kun

  • Suna-kake no kun

  • Sushi no sho

  • Sushi no dai

  • Seiun no kun

  • Tsuken hantagawa no kun

  • Matsuhiga no kun

  • Sueyoshi no kun

  • Tokemine no kun

  • Ryubi no kun

 

 

 

 

Sushi no sho

 

 

 

 Naar boven


Tonfa-jutsu

 

De Tonfa is een onderdeel van een kleine molensteen. Hij werd in de steen gestoken en het uitstekende gedeelte werd gebruikt om de bovenste steen rond te draaien. verder fungeerde hij als juk. het dwarshout (nu handvat) diende dan als haak. Een beoefenaar van Tode gebruikte de tonfa in geval van nood door hem bij het dwarshout te pakken en het lange gedeelte langs zijn onderarm te houden. Het sterke hout kon zelfs meerdere slagen van een Katana weerstaan. In eerste instantie werd er maar één tonfa gebruikt. Maar onder invloed van het Tode ( de toenmalige voorloper van het hedendaagse Karate) werden er dat al snel twee. De invloed van het Tode die we vandaag de dag nog terug zien in de Kata's van het Tonfa-jutsu ,is het simultaan blokkeren en aanvallen.

 

Kata:

  • Yaraguwa no tonfa

  • Hamahiga no tonfa

  • Tekki shodan no tonfa

  • Matsuhiga no tonfa

  • Tonfa ichi ba

  • Chibaru no tonfa

  • Ufuchiku no tonfa

 

Matsu higa no tonfa

 

   

 

 

 

Naar boven


Sai-jutsu

 

De oorsprong van deze "hoorn des doods" is onduidelijk. Er zijn vele verhalen die allen zouden kunnen kloppen. Een paar van de meest plausible versies zijn de volgende: De sai is een kleine hooivork. De sai werd gebruikt als schraag tussen vloerdelen.  De sai zat in een karrewiel om het wiel op zijn plaats te houden. De sai kan ook een ontwikkeld wapen zijn, dit kon gebeuren onder invloed van chinese wapens, die de havens van Okinawa passeerden. De sai konden ook geinspireerd zijn door tempelwachtersbeelden uit China. Deze hielden instrumenten vast die veel op de sai leken. Ook bestaat er een theorie die verhaalt dat de sai een uitvergrote haarpin is. Zoals je ziet speculaties genoeg. De Sai is net als de Jutte een wapen geweest dat door Gezagsvoerders gebruikt werd. Het laten zien van de sai, zoals dat wordt gedaan in de kata tsuken-shita-hakku, was in die tijd een teken van gezag.

Kata : 

  • Hamahiga no sai

  • Tsuken shita hakku

  • Chatanyara no sho

  • Chatanyara no dai

  • Akemine no sai

  • Matsugawa no sai

  • Tawada no sai

  • Sanchin no sai

  • San-cho no sai

  • Shihohai no sai

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chantanyara no sho

 

 

 

 

 

 

 

  Naar boven


Kama-jutsu

 

De Kama (sikkel) behoeft weinig introductie. Er is namelijk weinig fantasie voor nodig om hier een wapen in te zien. Toch zijn er kleine aanpassingen gemaakt om de kama te optimaliseren voor het gevecht. De orginele kama was te licht om afdoende mee te blokkeren en het blad te zwak om te penetreren. Vandaar dat de buki-kama (vechtkama) van betere kwaliteit hout wordt gemaakt en het blad ook aanzienlijk dikker is. Van een erg goede kama is het blad van dezelfde kwaliteit als een Katana (samurai zwaard).

Kata:

  • Kanegawa no nichogama

  • Tozan

  • Hangetsu no kama

  • Gundai no kama

  • Shorinji no kama

  • Muramatsu no kama

  • Hamahiga no kama

  • Kihon no nichogama

  • Gushigawa Tairakuwa no nichogama

 

Hamahiga no kama

 

 

 Naar boven


Nunchaku-jutsu

 

De oorsprong van de nunchaku ligt bij de grondlegger van de Sung-dynastie (China),Keizer Chao

K'uang -yin. Voor hij het keizerschap op zich nam was hij commandant in het leger. Hij hield van vechten en dan vooral met zijn favoriete wapen de speer. Hiermee had hij al veel van zijn officiers verslagen (in vriendschappelijke wedstrijden). Tot hij zijn meerdere trof in een officier met een langzwaard. Chao werd verslagen en zijn speer in 3 stukken gehakt. Na enig brainstormen verbond Chao deze 3 stukken met touw, en de 3 delige staf was een feit. Na dit wapen nog verder te ontwikkelen kwam hij uit bij de twee-delige staf, die hij de Ta shao tse noemde. Deze voorloper van de nunchaku had één lang (1,20 m) gedeelte en een kort (40,cm) gedeelte. Met dit wapen revancheerde hij zich en versloeg de jonge officier.

In deze vorm kwam de ta shao tse (1600 vc) in Okinawa terecht. In China werd dit wapen vooral gebruikt om door gevechtslinies heen te breken, en er werd mee naar de paardebenen geslagen. kortom het grovere werk. In Okinawa werd dit wapen verder ontwikkeld tot de hedendaagse Nunchaku (2 delen). Men kan dus stellen dat de oorsprong van de Nunchaku Chinees is, en dat het gevechts-systeem uit Okinawa stamt.

Kata:

  • Senhara

  • Cho-de

 

 

Naar boven 


Tenuchibuki

 

Tekko, Yawara, Tetchu

 

De tekko is een wapen welke valt onder de verzamelnaam Tenuchibuki (vuistvullende wapens).

Er zijn vele versies binnen de tenuchibuki, de meest simpele vorm is een houtje iets groter dan handbreedte (Yawara). als je een touwtje door de Yawara haalt en daar je middelvinger insteekt dan heb je de Chize kunbo. hetzelfde wapen van ijzer heet Tetchu. Als men aan dit stokje een ijzeren band bevestigd dan heb je een Tekken. Deze Tekken komt ook weer in verschillende uitvoeringen terug. zo is daar de: musashi kaiken (een Tekken in de vorm van een kleine bijl), de tekkan (een zeer zware uitvoering, gebruikt om een yoroi te penetreren, en de Tekko een Tekken met punten.

Kata:

  • Tsuki no kata

  • Maezato no kata

  • Techu no kata

 

 

 Naar boven


Tinbe

 

Tinbe is een gevechtsysteem dat uit 2 afzonderlijke wapens bestaat, de Tohai (jap uitspraak = Tinbe) is van oorsprong een zaaimand. En de Hera (jap uitspraak =Rochin) een speerachtig voorwerp, gebruikt om zaaigaten te maken. Alhoewel er 2 verschillende voorwerpen worden gebruikt is het de Tohai/Tinbe die domineert. Vandaar dat dit vechtsysteem Tinbe heet. De Tinbe wordt gebruikt als schild, en de Rochin werd gebruikt om te steken en te snijden. De orginele Tinbe waren houten schalen met aan weerzijden een handvat van touw. Later zijn er meerdere varianten ontwikkeld.  Ze werden groter en met het materiaal werd ook geexpimenteerd. Zo zijn er: rieten, lederen, en ijzeren Tinbe. De meest favoriete tinbe was gemaakt van een schildpadschild.

De Rochin heeft ook vele gedaanten, uiteenlopend van een puntige stok tot een speer met weerhaken. In sommige ryu wordt ook een Tanto (mes) gebruikt. In uiterste noodzaak werd er ook met de Rochin geworpen, waarna men verder vocht met een reserve Rochin.  Men kon zelfs het schild als aanvalswapen gebruiken, waarbij gebruik werd gemaakt van de rand van de Tinbe en natuurlijk de voorkant. één Klap met de voorkant van de Tinbe kon alle ribben kneuzen. Al met al een wapen dat door zijn unieke manier van bewegen moeilijk te doorgronden is. Maar ja, zoals alles in Budo; herhaling maakt meester.

 

 

Kata:

  • Hikowa

  • Kanegawa no tinbe

Kanagawa no tinbe

 

Naar boven


Eiku

              

De Eiku (roeispaan) is een wapen dat enkel tot zijn recht komt in zijn "natuurlijke" omgeving.

Op het slagveld zal het weinig tot geen nut hebben. Echter op het strand of in het water komt dit moeilijk te hanteren wapen tot zijn recht. Er zijn vele technieken ontwikkeld om met dit zware wapen weerstand te bieden aan het bliksemsnelle zwaard van de samurai. Technieken als het werpen van zand of water ziet men dan ook terug in de traditionele kata van deze bijna uitgestorven kunst. Door de hoge moeilijkheidsgraad is de Eiku geen basiswapen binnen het Okinawa Kobudo, maar meer een wapen uit noodzaak.

Kata:

  • Tsuken akachu no eiku dei

  • Yagi no kata

 

 

 Naar boven


Hanbo

 

De Hanbo is een korte stok (1m) die uiterst handig is om vanuit het uchi-waza (slagtechnieken) door te gaan in klem technieken. Ook dit is een verborgen wapen, de oorsprong is n.l. een wandelstok

 

Kata:

  • Kaiten

 

 

  Naar boven


Kusarigama

 

 

De Kusarigama bestaat uit 3 verschillende wapens. de Kama (sikkel), de Kusari (ketting) en de Fundo (werpbal) welke op verschillende manieren aan elkaar verbonden kunnen worden. De Kusarigama was rond 1408 ontwikkeld door Soma Shiro Yoshimoto, later bekend als de krijgsmonnik Nen Ami Jion de grondlegger van de Nen-ryu. Een Ryu die bekend stond om zijn onhandig uitziende voetenwerk, krachtige ademtechniek en Kiai-jutsu. Deze Monnik was zeer bedreven in het speer en zwaardvechten en leefde in de Jufukuji-tempel in kamakura.

 

 

 

Na een dag van hard trainen, gevolgd door zijn dagelijkse gebeden en meditatie kreeg hij een visioen. waarbij hem een Kama en een bal werd getoond. De monnik vatte dit op als een opdracht om een wapen te ontwikkelen. Na vele prototypes kwam hij uiteindelijk uit bij de hedendaagse Kusarigama. Het systeem is echter niet alleen jion toe te schrijven. ook zijn leerling Tan Isshin heeft veel aan dit systeem  bijgedragen. Zijn school de Isshin-ryu is dan ook de belangrijkste school op het gebied van Kusarigama en heeft vele stijlen beïnvloed. 

 

Kata: 

  • Ogami no kusarigama

  • Isshinryu no kusarigama

  • Masaki ryu no kusarigama

 

 

Naar boven


 Karate

 

Karate is een vechtsysteem welke gebruik maakt van het hele lichaam. Karate en Kobudo overlappen elkaar voor een erg groot gedeelte. Het is zelfs zo dat sommige technieken in het Karate beter worden worden als ernaast ook met wapens word getraind. B.v. shuto (open hand) technieken worden vele malen krachtiger als men daarnaast het uchi-waza van de Sai beoefend. enz

kata annan

Kata: 

  • Niseishi

  • Tekki shodan

  • Hangetsu

  • Annan

  • Suparinpei

  • Sanshin

  • Tensho

  • Shochin

  • Sheiunchin

  • Rohai

  • Hakaku

 

Daarnaast zijn er van elk wapen meerdere partner Kata's.

Dit zijn de Ogami-kata's en voor de meest gevorderde student de Yugen Shinto Ryu kata's

 

Filmpje

 

 

 

 

Lijst van aanvullende wapens.

 

Tessen (waaier)

 

De Tessen komt voor in verschillende vormen. Als een stuk ijzer in de vorm van een waaier of als een volledig functionerende waaier, maar dan wel met ijzeren ribben. Waar de samurai niet mochten komen met hun wapens mochten zij wel ten alle tijden hun waaier meenemen. Het lag dan ook voor de hand om de tessen tot een geducht wapen te ontwikkelen. Zij deden dit niet alleen met de Tessen maar met allerhande gebruiksvoorwerpen. variërend van een pijp tot een fluit. overal zat wel een mes of iets dergelijks verborgen. Een verhaal verteld dat krijgsheer Yoshitsune,Ken-jutsu en Tessen-jutsu had geleerd van een Tengu (mythologisch wezen). hij was hierin zo bedreven dat hij, in een gevecht met Benkei alle pijlen met een tessen wist te pareren.

 

 

shuriken (werpspijker)

 

De Shuriken is het zwaard der wanhoop. wat eigenlijk alle informatie overbodig maakt. Dit is waar als men Shuriken-jutsu beoefend. De Jutsu vormen zijn voornamelijk gericht op de strijd. als men Shuriken in Do vorm beoefend komt er veel meer bij kijken. De Do vormen zijn voornamelijk gericht op innerlijke ontwikkeling. Let wel, in beide vormen,(jutsu en do) komen beide aspecten aan bod. 1 van de aspecten die in de Do vorm naar voren komt is het gooien zonder wapens. Enkel de beweging herhalen, voor een langere tijd. Dit zie je ook in het Kyudo (boogschieten). Hierdoor word het raken van het doel niet meer als belangrijk betracht. de juiste formatie van de geest staat hier voorop. Dat je in die juiste geestestoestand vaker het doel raakt, is mooi, maar bijzaak.

 

 

Torinawa (bindtouw)

 

Deze kunst van het binden (hojo-jutsu). is een kunst apart. niet enkel door de ingewikkeld knooptechnieken maar ook door allerlei regelstellingen. Zo was er voor binden van mensen in elke maatschappelijke ladder een bepaalde kleur touw. welke ook weer varieerde met de seizoenen. Daarnaast werd iedereen op een andere manier gebonden. afhangend van sekse, leeftijd, beroep,en de kleding die gedragen werd.

 

 

 

Tanbo (korte stok 45cm)

 

De tanbo is een wapen die in veel ryu (school) voorkomt. De oorsprong van de Tanbo ligt waarschijnlijk in de Umagoya sangu (de 3 werktuigen uit de paardenstal). Deze werktuigen zijn: De Bashin (paardennaald) deze naalden werden gebruikt om uitgeputte paarden met gezwollen beenaderen van de druk te verlossen. dit werd gedaan door kleine sneden te maken. De Jingama (sikkel) deze sikkel werd gebruikt om een stuk grond van vegetatie te ontdoen om daar vervolgens een oorlogskamp (Jin) op te slaan. de Hananejibo (de neusdraaier) paarden hadden in die periode een ring van touw door hun neus. Als een paard onwillig was werd de hananejibo (de voorloper van de Tanbo) door de ring gehaald en omgedraaid.

 

 

Zowel in Okinawa als Japan worden er Kusari gebruikt. Japan heeft echter de grootst variërende verzameling. Zoals: de Sode-kusari (een ketting die in de mouw werd verborgen), de Mijin ( een ketting met 3 uiteinden), de O-kusari (een lange ketting) enz enz. In Okinawa werd de ketting zwart geverfd en onder de obi gedragen. Het echte voordeel in het gevecht met de Kusari waren de gevechten die zich in het donker afspeelde. Een zwarte ronddraaiende Kusari is in het donker niet te zien. Een ander strategisch voordeel is dat de Kobudoka naar believen en razendsnel het bereik van de Kusari kan veranderen.

 

 

De Manrikikusari (man met duizend armen ketting) is een korte ketting 2 shaku (60 cm) met 2 gewichten aan elke kant. voor de gooitechnieken moeten de 2 gewichten samen evenveel wegen als de ketting. Dit zijn de karakteristieke eigenschappen voor deze ketting opgetekend door Masaki Tarodayu dannoshin Toshiyoshi (grondlegger van de Masaki ryu ) Deze ketting is ontwikkeld om zonder al teveel bloedvergieten ( aan de poort van het Edo-kasteel) meerdere tegenstanders het hoofd te bieden. De grondlegger (Masaki sensei) vond dat je met dit wapen een kracht kan genereren gelijk aan de kracht van 10.000 man. Vandaar de naam manriki. Buiten zijn gevechtswaarde was er nog een reden waardoor dit wapen buitengewoon populair werd. De legende verteld dat Masaki sensei zijn Manrikikusari's door middel van shinto-rituelen laade met spirituele kracht. Dit gebeurde op een manier die nu nog steeds gebruikt wordt bij het smeden van het Japanse zwaard of de Indonesische Kris. Door deze rite werd het wapen ook een geluksbrengende talisman.

 Filmpje

 

Naar boven